30/1/2007 - Bulutlaın Arasında Bir Saat

27/10/2006 - Günüm Hem Güzel Hem de Korkunçtu :(

Bugün çok panikli bir günümdü. Tabii Şeker Bayramı olduğu için tatlıları yemeden duramıyorsunuz. Ben de tatlıları yedim bayramda. Pek kilo alan bir çocuk değilim. Yemek yemeyi sevmem ama abur cubura bayılırım. Sabah ben tutturdum şekerimi ölçün diye. Çok şekerli şey yediğim için şeker hastası olduğumu sandım. Ölçtük; 142 çıktı. Benim de moralim bozuldu. Annem doktorumu aradı ve doktorum hemen hastaneye gidip orada ölçtürmemizi istedi. Ben de ağlayarak hastaneye gittim. Kan aldılar. Annemlerle ayrıldık hastaneden. Bir buçuk saat sonra alacaktık sonucu. Babam almaya gitti. Gelince iyi haberi verdi, normalmiş şekerim. Ben de mutluluk krizlerine girdim:)

27/10/2006 - Kuzenim ve Ben

Kuzenm dünyanın en yaramaz ve bıcırık çocuklarındandır. Kuzenimin adı Arda. Onu kardeşim kadar çok seviyorum. O da şuan yanımda ve yazdıklarımı okumaya çalışıyor. Bu sırada da "İklim'i mi yoksa beni mi daha çok seviyorsun?" diye soruyor.

Arda'cım henüz 2. sınıfta. Çok sevecen ve yardımcı ruhlu. Beşiktaşlı, ben koyu Fenerbahçe liyim ama bu konularda hiç kavgamız olmadı. Umarım Arda hayatı boyunca başarılı, mutlu ve biz zaman İnşallah Fenerbahçe'li olur:)

Herkese Sevgiler....

16/9/2006 - Değer Bil...

Değer Bil Demişler... Dinleyen Kim?! Ama kaybedince birdenbire değere biniyor kaybedilen. Zamanında göster kendini. İş bitince değil. Mutlu olacaksan zamanında, üzüleceksen zamanında. Ama değer bil ki mutlu ol, sen de ulaş bulutlara. Gecenin karanlığında donmaktansa, yat uyu sıcacık yatağında. Ama değer bil; kaybedersin sonra...

Sana dileğim var...

Hayaller başucunda keman çalsın, yıldızlar saçlarını okşasın. Kuşlar ninni söylesin. Ama bunlar değer bilince, sabredince oluyor. Ama öğrenirsin gün geçtikçe... Alışırsın acımasız hayata.

Benim şikayetim var bir de. Şu kısacık ömürde, neden herkes öldürmek peşinde? Cinayetler, hırsızlıklar kesilmiyor. Küçücük bebekler, çocuklar ölüyor. Lübnan'a saldırıldı. Görünce şok oldum. Mutlu mu oluyorlar böyle olunca. İnsan şaşırıyor. Ama yine de "Herkes Hakettiği Gibi Yaşıyor..."

Savaş değil çözüm olan barış. Mutluluğun anahtarı da barış. Ama anlamıyor insanlar. Filistin, Lübnan kan ağlıyor. Türkiye'ye bulaşmaz umarım bu savaş. Atam sayesinde buradayız. O kurtardı bizi acıdan. Atatürk'ümüz keşke hala yanımızda olsaydı. Deniz ötesi gözleriyle aydınlansaydık. Onu çok seviyoruz ve hep de seveceğiz...

Birgün gelecek ki akıllanacak savaşı destekleyenler. Çözüm bulunacak. Onlar çeker hayattan sonunda. Yazık... Nasıl insan bunlar kıyıyorlar bebeklere, çocuklara. Ne suçu var ki o meleklerin. "Dur" deniyor ama dinlemiyorlar. Savaş olmasın. "YURTTA SULH, CİHANDA SULH..."

16/9/2006 - Kardeşime...

İnsanın canının bir kısmı ayrılır sevdiklerine. Onlar için herşeyi yapar. Ben de kardeşimi canımdan çok seviyorum. Onun için çok az ama yine de umarım büyüyünce hoşuna gider. Henüz çok küçük. Üç yaşına eylülde bastı. Şeker bir doğumgünü partisi yaptık. Canım, çok mutlu oldu.

Çok yaramaz, ama sevgi dolu bir yüreği var. Sonuçta bir melek o. Her bebek bir melektir. Hiçbir suçu yoktur çünkü. Ağlarlar, bağırırlar. Kardeşim İklim de öyle. Kızdığında direk saldırıya geçiyor:) Ama onu anlatamayacağım kadar çok seviyorum. Kahverengi saçları, minnoş gözleri, küçücük elleri var. Anlatamam... Çünkü çok amma çok seviyorum. Umarım hayatı boyunca başarılı ve mutluluk dolu geçer günleri. Hep dilekleri gerçek olur. Bu blogu da onu ne kadar sevdiğimi ve onunla geçen anılarımızı sizlere sunmak için hazırladım. On yaşındayım ama kardeşim için herşeyi yaparım...